hoofding schelle

Heemmuseum Bystervelt 

Openingsuren : van april tot augustus telkens de laatste zondag van de maand van 14.00 tot 17.00 uur

  • tijdens Schelle jaarmarkt zaterdag van 10.00 tot 18.00 uur en zondag van 14.00 tot 18.00 uur (weekend van de derde zondag van oktober)
  • met de Open MonumentenDag van 14.00 tot 18.00 uur

Bezoek ook mogelijk na afspraak.
Adres: Peperstraat 48
Info: Henri De Bondt, 0477 84 32 20
Email: henry.de.bondt@telenet.be

Het heemmuseum is gevestigd in een voormalige pastorij. Het gebouw dateert uit de 18de eeuw. Het museum stelt verschillende voorwerpen tentoon, die door de Schelse bevolking werden geschonken. Men vindt er ook het winkeltje van Trees Bazaar, een klaslokaal van juist voor de Tweede Wereldoorlog en een specifiek cafeetje. Het museum bezit een grote verzameling van boerenalaam, waarvan een groot deel uit het Waasland komt.

Laarkapel 

Deze landelijke kapel is toegewijd aan de Moeder van Smarten. In haar huidige vorm dateert zij uit de 17de eeuw - hoewel haar oorsprong veel vroeger ligt. Aan de voorgevel bevindt zich boven de oude offerblok een merkwaardige steen met gotische inscriptie. De rondgang aan de buitenkant stelt de zeven smarten van Maria voor. Binnen ziet men het eenvoudige barokaltaar met de marteltuigen van de passie van ons Heer. Tot in 1831 was de kapel privé-bezit van de eigenaren van het naburige kasteel het Laarhof of het vroegere Hagelsteen. Naast de Laarkapel vind je het standbeeld “Brigand” van Roger Pintens jr, een Schelse kunstenaar. Dit beeld werd geplaatst naar aanleiding van de herdenking van 200 jaar Boerenkrijg.

Info: 03 877 29 70 - 0486 46 36 51( Staf Rousseau)

Nissenheuvel 

Op zaterdag 28 juni 2003 werd op de begraafplaats in de Kerkhofstraat de nieuwe Nissenheuvel plechtig ingehuldigd.
 
Deze Nissenheuvel is een uniek project. Ook de jury van de prestigieuze IFA (International Funeral Awards ter bevordering van de kwaliteit van het uitvaartgebeuren) was die mening toegedaan. De Schelse Nissenheuvel ontving op 25 oktober 2003 de IFA-trofee in de categorie steden en gemeenten.
 
De evolutie toont aan dat meer en meer mensen niet langer opteren voor een traditionele begrafenis, doch eerder de voorkeur geven aan een bijzetting van de asurn in het columbarium.  Het bestaand columbarium was volzet, bijkomende ruimte voor asbijzettingen drong zich op.  Bij het zoeken naar een uitbreidingsmogelijkheid waren de ambitie en de motivatie aanwezig om het gewone te overstijgen.
Een begraafplaats is een belangrijke publieke ruimte met een gevoelsgeladen betekenis en sterke belevingswaarde. Een opwaardering van deze ruimte werd een stevig streefdoel
 
De gemeente beschikte nog niet over de wettelijk opgelegde begraafwijze van een urnenveld. In het nieuwe project moest ook deze begraafvorm meteen voorzien worden.

Een beetje meer uitleg over het concept …
 
Gewoonlijk worden columbaria opgetrokken in beton of steen. In alle maten vormen en structuren treft men ze aan. Deze muren of zuilen van nissen staan vaak geïsoleerd, bovengronds, niet beschermd, in regen en wind.
Het nieuwe project stijgt hier bovenuit en beoogt tevens een ruimtelijke combinatie van de drie verplichte wijzen van asbezorging nl. het columbarium voor asbijzetting, de asverstrooiingsweide en het urnenveld voor asbijzetting in de aarde.
 
De basisinspiratie voor het nieuwe project werd gevonden in de megalithische vorm van een hunebed (of dolmen). Deze neolithische vormgeving beleefde a.h.w. een renaissance in de Gallo-Romeinse tumulus (of grafheuvel).
 
Deze oeroude vormgeving roept verwondering op, getuigt van stille eenvoud en serene grootheid, straalt aardse kracht en bovenmenselijke schroom uit.

Verwijst de Nissenheuvel in vorm en door de aardeophoping naar het hunebed en de tumulus, het afgesloten karakter ervan daarentegen verdwijnt. De sluitsteen wordt a.h.w. weggerold, de binnenruimte doorbroken en uitgehold. Een cirkel van nissen herneemt de cirkelvorm van de grafheuvel.

Centraal in de open ruimte schittert het kunstwerk van beeldenbouwer Karel Hadermann. De tijdloper breekt open in oneindigheid. Handen en gezichten drukken een verscheidenheid van gevoelens en emoties uit, herkenbaar doorheen het rouwproces. Deze beeldconstructie draagt de sprekende uitdrukking uit : “wie herinnerd wordt, sterft niet”. Beeld en bouwconcept staan in harmonie tot elkaar. Er is eenheid in materiaal en kleur. Het geheel vertoont een strakke, sobere lijn. De koepel overspant de binnenruimte. Beschut tegen regen en zon, kan men steeds bij de overledene komen verpozen.
 
Langs de buitenzijde verwijst het talud zowel naar de grafheuvel als naar het neolithisch hunebed. De aardeophoping beschermt de nissenwand en waarborgt een koele frisheid aan de binnenruimte.
 
De heuvel biedt tevens het geschikte kader voor de plaatsing van urnenkamers. Geleidelijk aan zal hier een veld van urnen ontstaan.

Het gedeelte van het grasperk langsheen de hoofdweg werd ingericht als asverstrooiingsweide.
 
De aangebrachte ruwe blokken doen onwillekeurig denken aan de megalithische menhirs. In hun pre-historische context verwijzen zij niet naar de dood, eerder naar de zon. Hier worden zij dragers van de namen van mensen van wie de as werd uitgestrooid.
 
Achteraan bevindt zich een herdenkingsweide. De aangebrachte menhir bevat namen van mensen die hier ontgraven werden. Zo blijven zij in herinnering onder ons verder leven

De 4 bomen, de enkele buxussen, de strakke vorm van het grastapijt en de 9-voudige variëteit aan planten op de heuvel zorgen voor een groene omlijsting. Deze groene omkadering straalt een sfeer van rust uit.
 
In het kader van dit bouwproject werd het erepark ook verruimd met de drie mogelijke vormen van asbezorging. Materiaal en vormen die daar werden aangebracht, zijn herkenbaar in deze nissenheuvel.

Verspreid over de begraafplaats werden tien zuilen geplaatst, voorzien van glasplaten met beschouwende teksten. Zij verwoorden gevoelens en overwegingen die bij een bezoek aan deze plaats wellicht niet ver weg zijn. Glas als materiaal versterkt in dit project de onderlinge samenhang tussen de verschillende onderdelen.
 
De begraafplaats laten uitgroeien tot een ontmoetingsplaats en een herdenkingspark: dit was de grote doelstelling. De nissenheuvel brengt dit in zeer grote mate tot werkelijkheid.

Nochtans is dit uniek project geen eindpunt in de opwaardering van de begraafplaats. Op korte termijn krijgen enkele wandelpaden een opfrisbeurt. De vrijgekomen ruimte van de vroegere asverstrooiingsweide biedt de mogelijkheid voor de aanleg van een nieuwe kinderbegraafplaats.

Maar we willen nog een stap verder gaan. Respect voor religies bevordert de vrede. Ook als kleine gemeenschap kunnen we hierin een bijdrage leveren. Op korte termijn wordt de begraafplaats beperkt uitgebreid. De denkoefening moet worden gemaakt die bijkomende ruimte in te richten tot begraafruimte voor mensen met islamitische geloofsovertuiging.

Sint Petrus en Paulus kerk 

Deze kerk is de oudste van de Rupelstreek. De onderbouw dateert uit de 13de eeuw. Op deze onderbouw staat een gotisch achthoekig belfort met een slanke spits. Zowel onderbouw als spits hellen sedert de 17de eeuw over naar het oosten. Het gotische koor en de toren zijn wettelijk beschermd. In zijn huidige vorm dateert de buitenkant van het kerkschip uit het jaar 1844. Het kerkinterieur is uitgevoerd in barok en rococostijl. Te vermelden zijn het beschermde en gerestaureerde Van Pethegem-orgel en het schilderij van A. Van Dijck “De marteling van Sint-Sebastiaan”. Na de binnenrestauratie van de kerk startten in september 2000 de buitenrestauratiewerken van de volledige kerk. Deze werden inmiddels volledig beëindigd.